Όταν κάποια μη σοβαρά τουρκικά δημοσιεύματα έκαναν λόγο για σχέδια δημιουργίας τουρκικής βάσης στην Κύπρο, στην ελληνοκυπριακή πλευρά έγινε ξεσηκωμός.

Τελικά ο πρόεδρος της Τουρκίας ανακοίνωσε ότι δεν έχει ανάγκη τέτοιας βάσης και δεν πρόκειται να τη φτιάξει,  αλλά οι γνωστοί σχολιογράφοι και αναλυτές έμειναν πάνω στις επάλξεις. Η Τουρκία, γράφουν, έτσι κι αλλιώς είναι πολύ κοντά στην Κύπρο και επομένως, δεν έχει σημασία αν έχει βάση είτε εγγυήσεις είτε παρεμβατικά δικαιώματα: «Όπως σημείωνε προ τετραετίας περίπου και Τούρκος αξιωματούχος σε Κύπριους που τον συνάντησαν ‘τι και εάν καταργηθούν οι εγγυήσεις ή τα παρεμβατικά δικαιώματά μας; Τα αεροπλάνα μας μπορούν να βρίσκονται στην Κύπρο σε μερικά λεπτά’. Το ίδιο είπε λίγο-πολύ και ο Ερντογάν, που έσπευσε να διαμηνύσει πως η Ελλάδα είναι… μακριά, ‘δεν έχει αυτή την εγγύτητα’».

Ο Τούρκος αξιωματούχος, λοιπόν, που το ψιθύρισε σε Κύπριους που τον συνάντησαν στον τελευταίο δίσεκτο χρόνο, επιβεβαιώνει τελικά ότι το θέμα των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων είναι ένα μη θέμα. Ένα μη θέμα που το κάναμε μέγα εθνικό θέμα, χάριν του οποίου μάλιστα φαίνεται ότι ναυάγησαν και οι διαπραγματεύσεις στο κυπριακό οδηγώντας το πρόβλημα σε μια μακρά και επικίνδυνη αποτελμάτωση.

Όμως ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, κ. Νίκος Κοτζιάς κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Κύπρος 2015-2018. Μια τριετία που άλλαξε το κυπριακό. Η μάχη για την κανονικότητα χωρίς ‘παρεμβατικά δικαιώματα’ και ‘εγγυήσεις’», στο οποίο εξηγεί πώς ο ίδιος οδήγησε το κυπριακό στον πυρήνα του προβλήματος. Όπως αναφέρει στις προδημοσιεύσεις του, πολλοί τον πολέμησαν γι’ αυτό. 

«Όταν ξεκίνησα να θέτω το τρίπτυχο: Κατάργηση των συνθηκών που αποτέλεσαν άλλοθι για την Τουρκία να εισβάλει, διαμόρφωση νέων συμφωνιών μακριά από παρεμβατικά και εγγυητικά δικαιώματα, πολλοί μου επιτέθηκαν με ένα παράδοξο μένος και εμπάθεια. Θεωρούσαν ότι δεν έπρεπε να θέσω τέτοια θέματα, όπως την κατάργηση των εγγυήσεων και των “παρεμβατικών δικαιωμάτων”. Ότι όταν αυτά τίθενται δεν υπάρχει λύση στο κυπριακό. Η παραδοξολογία, βέβαια, ήταν ότι αυτά ακριβώς είναι ο πυρήνας του διεθνούς προβλήματος της Κύπρου».

Ατυχήσαμε να βρεθούμε σε αυτούς που θεωρούσαν τον πυρήνα του προβλήματος ένα μη θέμα, αλλά οι γνωστοί σχολιαστές και αναλυτές μας καλούσαν να το πλένουμε και μετά να πιάνουμε στο στόμα μας τον Νίκο Κοτζιά. Τώρα; Δεν χρειαζόμαστε πλύσιμο;