Του Θανάση Αθανασίου

Ο Σενέρ Ελτζίλ, Γενικός Γραμματέας της Συντεχνίας Τουρκοκυπρίων δασκάλων στα κατεχόμενα, διαφώνησε ανοικτά, σε πολλές περιπτώσεις, με την Τουρκία για τη δημιουργία τετελεσμένων επί κυπριακού εδάφους ενώ αντιτάχθηκε σε ενέργειες της Άγκυρας, όπως ο αγωγός μεταφοράς νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα. Σε συνέντευξη, που παραχώρησε στο TVONEnews, ο Σενέρ Ελτζίλ εξέφρασε, μεταξύ άλλων, τη θέση ότι οι εκπαιδευτικοί (η εκπαίδευση) διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του κυπριακού προβλήματος, διατυπώνοντας, την ίδια ώρα, την άποψη ότι «η Ιστορία, όπως διδάχθηκε στην Κύπρο, και στις δύο κοινότητες, είναι παραμύθια». Αναφέρθηκε, παράλληλα, στις επιθέσεις, που δέχθηκε διαχρονικά η Συντεχνία Τ/κ δασκάλων εξαιτίας των θέσεων της. Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα, το ημερολόγιο της συντεχνίας των Τ/κ δασκάλων, στο οποίο καταγράφονται τα εγκλήματα της ΤΜΤ εναντίον και Ελληνοκυπρίων, προκάλεσε ποικίλες και έντονες αντιδράσεις στα κατεχόμενα. 

  • «Το κοσμικό εκπαιδευτικό σύστημα στο βορρά δέχεται επίθεση»
  • «Αν κάποιος πάει να πει την αλήθεια, του επιτίθενται»

Αυτούσια η συνέντευξη:legra3.jpg

Πρόσφατα δεχθήκατε επίθεση για το ημερολόγιο της συντεχνίας των Τ/κ δασκάλων, το οποίο καταγράφει πληροφορίες για εγκλήματα που διαπράχθηκαν στο παρελθόν από την ΤΜΤ. Συχνά έρχεστε σε σύγκρουση και με την ίδια την Τουρκία. Δεν σας φοβίζει αυτή η κατάσταση;

Δεν είναι μόνο εναντίον μου οι επιθέσεις που γίνονται. Και οι προηγούμενοι Γενικοί Γραμματείς της Ένωσης (Συντεχνίας Τ/κ δασκάλων) δέχονταν επιθέσεις. Το 1971, μας έκλεισαν τη συντεχνία και συνέλαβαν τα μέλη του Συμβουλίου. Το 1974 φυλάκισαν τον πρόεδρο και ένα από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Συντεχνίας μας. Το 1983-84, επιτέθηκαν ξανά στην οργάνωση μας εξαιτίας κάποιων δηλώσεων. Το 1993- 1994 δεχθήκαμε ξανά επίθεση επειδή ο ΓΓ και το συμβούλιο της συντεχνίας αποφάσισαν να αποκαθηλώσουν τη φωτογραφία του Ετζεβίτ από τους τοίχους της συντεχνίας. Το 2001 κάναμε μια δήλωση στα ΜΜΕ, ότι δεν θέλουμε τα χρήματα της Άγκυρας, δεν είμαστε πολίτες της Άγκυρας, δεν θέλουμε να είμαστε επαρχία της Τουρκίας, και μας επιτέθηκαν και μας έσερναν για τρία χρόνια στα δικαστήρια. Και πρόσφατα έγινε μια συντονισμένη προσπάθεια εναντίον μας. Με ρωτάτε αν ανησυχώ. Θέλω να κάνω κάτι για τη χώρα μου. Αν όλοι φοβόμαστε και κρυβόμαστε πίσω από κάτι, δεν επιτελούμε το καθήκον μας απέναντι στη χώρα μας. Η Τουρκία είναι στην Κύπρο. Για ποιο λόγο; Για να προστατεύσει τους Τ/κ, αλλά και τους Ε/κ και να διασφαλίσει την συνταγματική τάξη και να επαναφέρει την ενότητα  στη χώρα. Αν, όμως, η Τουρκία δεν το κάνει αυτό, γιατί παραμένει στην Κύπρο;

Ποιο ρόλο διαδραμάτισε η εκπαίδευση στη διαμόρφωση του κυπριακού προβλήματος;

Το κυπριακό πρόβλημα «δημιουργήθηκε» από τους εκπαιδευτικούς, αν μπορώ να το πω αυτό. Διότι, κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, μετά το 1930, οι εκπαιδευτικοί έρχονταν από την Ελλάδα και την Τουρκία αντίστοιχα, και ενίσχυσαν και προώθησαν τον εθνικισμό στην Κύπρο. Τον Ελληνικό και τον Τουρκικό εθνικισμό. Αυτό δημιούργησε ακόμα μια παρενέργεια στην Κύπρο: οι δύο κοινότητες μετατράπηκαν σε εχθρούς. Παρόλο που για χρόνια συνεργάζονταν, ζούσαν μαζί, εντούτοις, λόγω του εθνικισμού, έγιναν εχθροί. Και οι Βρετανοί εκμεταλλεύτηκαν αυτή την εχθρότητα με όλα τα συνεπακόλουθα, που οδήγησαν στις μετέπειτα συγκρούσεις. Και από τότε υποφέρουμε. Οι εκπαιδευτικοί έπαιξαν ένα υπόγειο ρόλο σε όλο αυτό, προωθώντας τον σωβινισμό και τον εθνικισμό. Καλλιέργησαν το έδαφος για στρατούς και στρατιώτες . Αυτό το πρόβλημα το δημιούργησαν οι εκπαιδευτικοί. Αν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους των Τ/κ δασκάλων, θα σας πω ότι στη δημιουργία της τρομοκρατικής οργάνωσης ΤΜΤ, η οποία είχε δράση εναντίον των Ε/κ, είχαν ρόλο οι δάσκαλοι. Όταν  ιδρύθηκε η Ένωση μου (Συντεχνία Τ/κ δασκάλων - KTOS) το 1968, οι δάσκαλοι άλλαξαν γνώμη επειδή ήξεραν τί συμβαίνει. Αντιλήφθηκαν ότι όλες αυτές οι ξένες δυνάμεις, χρησιμοποιούσαν αυτούς τους ανθρώπους (τους Ε/κ- Τ/κ) και την εχθρότητα που είχαν οι μεν για τους δε και αντίστροφα. Έχουμε απόφαση, ως Ένωση δασκάλων, το 1971, η οποία λέει ότι θέλουμε μια χώρα χωρίς στρατούς και επίσης ότι θέλουμε μια ομοσπονδιακή λύση. Οι προοδευτικοί εκπαιδευτικοί στην Τ/κ κοινότητα τάχθηκαν υπέρ αυτής της απόφασης από τότε. Δεν δεχόμαστε να διοικούμαστε από άλλους (Τουρκία). Έχουμε την δική μας πολιτική βούληση για να κυβερνούμε μόνοι μας τον τόπο μας. Η Κύπρος είναι μια και πρέπει να είναι ενωμένη. Γι΄αυτό μαχόμαστε.

Είναι η θέση σας, λοιπόν, ότι η εκπαίδευση στην Κύπρο δεν λειτούργησε όπως θα έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια.

Η ιστορία, όπως διδάχθηκε στην Κύπρο και στις δύο κοινότητες είναι παραμύθια. Διδάσκουμε παραμύθια στα σχολεία μας και όχι την πραγματικότητα. Κι αν κάποιος πάει να πει την αλήθεια, του επιτίθενται. Είναι καιρός για την ειρήνη. Και οι δύο κοινότητες πρέπει να πουν την αλήθεια στα παιδιά τους. Έχουμε κοινή ιστορία στην Κύπρο, αλλά κανείς δεν το γνωρίζει. Στην Οθωμανική περίοδο, οι Ε/κ και οι Τ/κ έκαναν από κοινού αντάρτικο εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας λόγω των ψηλών φόρων. Κανένας δεν τα ξέρει αυτά. Τα κρύβουν. Πρέπει να τα διδάξουμε και αυτά. Πρέπει να τους πούμε τα πάντα. Πρέπει να τα πούμε στους ανθρώπους αυτά. Οι δάσκαλοι έχουν μεγάλο ρόλο να παίξουν. Δεν θέλω να διδάσκονται τα παιδιά μου τα κακά πράγματα για την άλλη κοινότητα. Πρέπει να ζήσουμε σε συνθήκες ειρήνης και όχι να καλλιεργούμε το μίσος. Αυτός είναι ο ρόλος της εκπαίδευσης, δηλαδή πώς να συμβιώσουν ειρηνικά οι άνθρωποι. Μπορούμε να μάθουμε η μια κοινότητα τη γλώσσα της άλλης. Αν μάθεις τη γλώσσα κάποιου μπορείς να αντιληφθείς την κουλτούρα. 

Πώς μπορεί η Τουρκία να υποχωρήσει στο θέμα των εγγυήσεων, λαμβάνοντας υπόψη ότι το βασικό επιχείρημα που προβάλλει είναι η "ασφάλεια" της Τ/κ κοινότητας;

Το θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων είναι τεράστιας σημασίας. Από το 1963 μέχρι το 1974, δημιουργήθηκε στους Τ/κ ένα τραύμα εξαιτίας των επιθέσεων που δέχονταν από Ε/κ, κάτι που είναι αλήθεια και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Την ίδια ώρα, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα για τις εμπειρίες των Ε/κ το 1974, όλα όσα έγιναν στο Παλαίκυθρο, την Κερύνεια και αλλού. Αυτά είναι πραγματικότητες. Γι΄ αυτό οι Ε/κ δεν εμπιστεύονται την Τουρκία και οι Τ/κ δεν εμπιστεύονται τους Ε/κ, λόγω ακριβώς των εμπειριών του παρελθόντος. Πρέπει, συνεπώς, καταρχήν να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη μεταξύ των κοινοτήτων. Αν θέλουμε να βρούμε λύση στην Κύπρο, θα πρέπει να βρούμε τρόπο να πολεμήσουμε τον σωβινισμό και τον ρατσισμό. Αν κάποιος είναι ρατσιστής, για παράδειγμα, θα πρέπει να στέλνεται στη φυλακή. Αυτό είναι έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας και δεν αφορά μόνο την Κύπρο. Ο ρατσισμός και ο εθνικισμός πρέπει να πολεμηθούν. Μπορώ να σεβαστώ την πολιτική ιδεολογία του καθενός, αλλά ο ρατσισμός είναι κάτι διαφορετικό. Πριν από καμιά βδομάδα, μια ομάδα φανατικών ήλθε έξω από τη συντεχνία μας και διαδήλωνε εναντίον μας και διάβασα ότι και το ΕΛΑΜ θα κάνει το ίδιο στις ελεύθερες περιοχές για τις συνομιλίες. Είναι το ίδιο πράγμα.  Δεν έχει σημασία αν είναι Ε/κ ή Τ/κ. Υπάρχει και στο βορρά το ανάλογο «ΕΛΑΜ». Δεν το λέω μόνο για το ΕΛΑΜ. «ΕΛΑΜ» υπάρχουν και στις δύο κοινότητες. Υπάρχουν άνθρωποι, που ταυτίζουν την ασφάλεια με τα όπλα. Μα είμαστε ασφαλείς με τα όπλα; Ξοδεύουμε τόσα χρήματα, τεράστια ποσά κάθε χρόνο, για εξοπλισμό. Αυτό γίνεται στην Κύπρο και αυτό κάνει και η Τουρκία στην Κύπρο, η οποία επενδύει για τον εξοπλισμό του στρατού της στο βορρά. Δεν τα χρειαζόμαστε όλα αυτά. Χρειαζόμαστε περισσότερα νοσοκομεία, καλύτερο σύστημα εκπαίδευσης, καλύτερες υποδομές για τις επόμενες γενιές. Πιστεύω ότι αν βρούμε μια λύση, κατά την οποία δεν θα ξοδεύονται όλα αυτά τα χρήματα σε όπλα για λόγους «ασφαλείας», η Κύπρος θα γίνει παράδεισος. Η Κύπρος θα γίνει η πιο πλούσια χώρα στην ΕΕ. Οι υπεύθυνοι και πατριώτες άνθρωποι αυτής της χώρας πρέπει να κάνουν κάτι για αυτή τη χώρα. 

Η Τουρκία έχει φυσικά τα δικά της συμφέροντα στην περιοχή. Η αντιπολίτευση στην Τουρκία λέει ότι η Κύπρος έχει σημαντική στρατηγική θέση και «κάτι πρέπει να κερδίσουμε από αυτό». Για παράδειγμα, μόνιμη στρατιωτική βάση. Είναι σημαντικό να δούμε ότι ο τουρκικός στρατός βρίσκεται στην Κύπρο ως ΝΑΤΟική δύναμη.Αν δούμε τα γράμματα του Κίσσιγκερ το 1974, μπορούμε να αντιληφθούμε ότι ο τουρκικός στρατός βρίσκεται  στην Κύπρο ως δύναμη του ΝΑΤΟ. Μέχρι σήμερα. Συνεπώς, αν οι ΗΠΑ και τα υπόλοιπα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ αποφασίσουν για τη θέση των τουρκικών στρατευμάτων, τότε μπορούν να κάνουν κάτι. 

Χρειαζόμαστε τη λύση του κυπριακού, διαφορετικά η Κύπρος θα μετατραπεί σε κόλαση. Το λέω αυτό επειδή παρακολουθώ τη στάση της Τουρκίας στο βορρά. Μεταφέρουν πληθυσμό από την Τουρκία στη λεγόμενη «τουρκική δημοκρατία βόρειας Κύπρου». Αλλάζουν τη νοοτροπία των Τ/κ μέσω του «βομβαρδισμού», που δέχονται από τα τουρκικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι ρατσιστικές ενέργειες αυξάνονται. Και το πιο επικίνδυνο είναι ότι το κοσμικό εκπαιδευτικό σύστημα στο βορρά δέχεται επίθεση. Όταν ο κ. Ερντογάν και το AKP κέρδισαν την εξουσία στην Τουρκία, προώθησαν τον ισλαμισμό. Κτίζουν παντού ναούς και στέλνουν από την Τουρκία συνεχώς ιμάμηδες σαν «ιεραποστολή» στην Κύπρο. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για εμάς (τους Τ/κ). Οι Κύπριοι είναι ως επί το πλείστον κοσμικοί. Οι Ε/κ είναι χριστιανοί και οι Τ/κ είναι μουσουλμάνοι, αλλά η θρησκεία δεν αποτέλεσε ποτέ σημείο σύγκρουσης. Οι Κύπριοι δεν τσακώθηκαν ποτέ λόγω της διαφορετικής τους θρησκείας. Το πρόβλημα είναι ο εθνικισμός.

Follow me on Twitter @AthanasiouTh