Ο αθλητισμός αποτελεί ένα από τους βασικούς θεσμούς όπου στις σύγχρονες κοινωνίες ο κάθε ένας ασχολείται με αυτόν. Ζούμε επίσης σε μια χώρα όπου το ποδόσφαιρο για όσους ασχολούνται με τον αθλητισμό είναι η κύρια τους ασχολία. Δεν είναι παράξενο που το ποδόσφαιρο στη χώρα μας είναι το πιο διαδεδομένο άθλημα και έχει τους περισσότερους υποστηρικτές. 

Τι γίνεται στην περίπτωση που παρατηρούμε φανατικούς οπαδούς οι οποίοι προκαλούν βία; 

Το Φαινόμενο της βίας έχει πολλές ψυχολογικές και κοινωνιολογικές πτυχές για αυτό έχουν γίνει και πολλές έρευνες γύρω από αυτό. 

Βλέπουμε πολλές φορές ότι ένας απλός αγώνας ποδοσφαίρου καταλήγει σε αρένα όπου οι οπαδοί των δύο ομάδων προκαλούν εκτεταμένα επεισόδια εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, τραυματίζονται, βρίζουν, βιαιοπραγούν κοκ. 

Τα φαινόμενα αυτά έχουν απασχολήσει πολλές φορές τη χώρα μας. Πολλές φορές πολλοί αγώνες διακόπτονται λόγω επεισοδίων, πολλοί τραυματίζονται αλλά κάποιος θα έλεγε ότι δεν «βάζουμε» μυαλό. 

Τι γίνεται όμως την επαύριον ενός ποδοσφαιρικού αγώνα όπου έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα βίας; 

Τα ΜΜΕ σήμερα δίνουν τεράστια έκταση στα φαινόμενα αυτά, τα αναλύουν και τα περιγράφουν με κάθε λεπτομέρεια, κάποτε έχοντας θετικό αλλά και κάποτε έχοντας αρνητικό ρόλο (αφού κάποτε δραματοποιούν τα γεγονότα).

Χρειαζόμαστε εκπαίδευση και παιδεία η οποία πρέπει να ξεκινήσει από τις μικρές ηλικίες. Χρειάζεται εκπαίδευση η οποία θα πρέπει να ξεκινήσει από τα σχολεία, και μιλώντας για εκπαίδευση δεν εννοούμε απλά ένα σεμινάριο. Διάφοροι συμβουλευτικοί φορείς μπορεί να εμπλακούν για να βοηθήσουν τους οπαδούς από μικρή ηλικία να εκπαιδευτούν ή να αναλύσουν τους λόγους που τους οδηγούν στις συμπεριφορές αυτές.

Παράλληλα, χρειάζονται να γίνουν έρευνες στο τομέα αυτό για να έχουμε ασφαλή συμπεράσματα για την κοινωνιογέννηση του φαινομένου αυτού.

Τέλος, οι χώροι μας χρειάζονται περισσότερη αστυνόμευση και περισσότερα μέτρα προστασίας. Έχουν γίνει στο παρελθόν κάποιες ενέργειες αλλά μάλλον αυτές δεν ήταν αρκετές.

 Χρειάζεται πολλή δουλειά, παιδεία, εκπαίδευση και έρευνα για να πατάξουμε το φαινόμενο αυτό, αφού κάθε χρονιά βλέπουμε ότι είναι κάτι που βασανίζει το κυπριακό ποδόσφαιρο αλλά είναι κάτι που δυστυχώς παραμένει άλυτο και πολλές φορές έχει πολλές αρνητικές συνέπειες.

Θάλεια Παναγή

Αθλητική και Συμβουλευτική Ψυχολόγος

Επιστημονική Συνεργάτιδα στο Πανεπιστήμιο UCLan Cyprus