Παρόλο που το κλίμα κινείται μεταξύ της προκλητικής κατάστασης στην Εκπαίδευση και του διαρκούς σκανδάλου του Συνεργατισμού, ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Χριστοδουλίδης, προσπαθεί τις τελευταίες ημέρες να ξυπνήσει το ενδιαφέρον για το κυπριακό από την θερινή  τρυφηλότητα στην οποία αναπαύεται αυτό το διάστημα η κυπριακή κοινωνία. Με συνεντεύξεις και δηλώσεις του στα μέσα ενημέρωσης, ο κ.  Χριστοδουλίδης κτυπά την καμπάνα προειδοποιώντας για «την πολύ κρίσιμη περίοδο στην οποία εισέρχεται το κυπριακό», με την κορύφωση της πρωτοβουλίας της προσωπικής απεσταλμένης του ΓΓ του ΟΗΕ, Τζέιν Χολ Λουτ.

Ο κ. Χριστοδουλίδης μιλά για το υφιστάμενο στάτους κβο και «τους κίνδυνους που εγκυμονεί η συνέχισή του», για τον κίνδυνο απόσυρσης της ΟΥΝΦΙΚΥΠ και για το φόβο να μην ευοδωθεί αυτή η προσπάθεια, που ίσως αποδειχθεί τελευταία για την εξεύρεση ομοσπονδιακής λύσης.

Την ώρα που εκπέμπονται μηνύματα sos για την «πολύ κρίσιμη περίοδο» στην οποία εισερχόμαστε και η οποία δυνατόν να καθορίσει το οριστικό μέλλον της Κύπρου, κάποιοι σηκώνουν πέτρες αναζητώντας από κάτω φίδια.

«Πολλοί στις ελεύθερες περιοχές –γράφει στο χθεσινό κύριο άρθρο του   ο «Φιλελεύθερος»- υποστηρίζουν πως το πλαίσιο Γκουτέρες πρέπει να γίνει αποδεκτό ως έχει, επειδή υπάρχουν θετικές αναφορές για το θέμα της Ασφάλειας. Στη Λευκωσία, όμως –προσθέτει- οφείλουν να ασχοληθούν και με τα άλλα ζητήματα, που είναι αρκούντως σημαντικά για το μέλλον της χώρας. Να ασχοληθούν με τους περιορισμούς που  τίθενται σε βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως είναι στο θέμα των περιουσιών. Πώς μπορεί να γίνεται αποδεκτή η εξίσωση του νόμιμου ιδιοκτήτη με τον σφετεριστή; (…) Σε αυτό το ερώτημα θα πρέπει να απαντήσουν πρωτίστως εκείνοι που θεωρούν το πλαίσιο Γκουτέρες τη νέα σημαία του κυπριακού».

Το κρίσιμο ερώτημα, κάποτε, δεν ήταν η εξίσωση του νόμιμου ιδιοκτήτη με τον σφετεριστή. Ήταν το εδαφικό. Άλλοτε ήταν οι εξουσίες, ήταν ο αριθμός των εποίκων, η πληθυσμιακή αναλογία, η εκ περιτροπής προεδρία κ.ο.κ. Τελευταία πέτρα ήταν η Ασφάλεια. Αλλά, απαντήθηκε και αυτό. Οι εγγυήσεις και τα στρατεύματα τα οποία δεν θεώρησε ως κρίσιμο θέμα ούτε η πιο ανένδοτη προεδρία της Δημοκρατίας, «έχουν θετικές αναφορές», στο Πλαίσιο Γκουτέρες, όπως παραδέχεται η εφημερίδα. Που τώρα ανακάλυψε νέο κρίσιμο θέμα, την εξίσωση του σφετεριστή με τον νόμιμο ιδιοκτήτη, ο οποίος θα χάσει και τον αέρα της περιουσίας του αν δεν καταλήξουμε σε λύση.

Ας πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, επιτέλους. Αυτή η μανία αναζήτησης από την πέτρα δικαιολογιών, δεν είναι τίποτε άλλο από υπονόμευση κάθε προοπτικής προόδου και κάθε ευκαιρίας λύσης του προβλήματός μας. Μια συστηματική υπονόμευση.