Και έτρεξαν οι διάφοροι να ερμηνεύσουν αυτό που γράφτηκε  με διάφορους τρόπους!

Είναι εδώ που καταλαβαίνει κανείς τη ανάγκη της σωστής επικοινωνίας αλλά και της διάκρισης μέσα από τη ερμηνεία της κάθε λέξης ξεχωριστά.

Ο χρόνος είναι κάτι που εκφράζει τη συνεχή εξέλιξη και διαδοχή φαινομένων ,καταστάσεων ,γεγονότων και το πόσο κρατούν ,τη διάρκεια τους.

Το ρολόι είναι το όργανο που μετρά τον χρόνο !

Συνεπώς αν μέσα σε ένα χρονικό διάστημα μιας ώρας συμβούν πράγματα καλά τότε η ώρα αυτή χαρακτηρίζεται ως η ώρα η καλή –σκεφτείτε προσκλητήριο γάμου και τι ακριβώς λέμε όταν μας το δίνουν… άστε βέβαια που πρέπει να βάλουμε λίγο το χέρι στη τσέπη για το «ξημέρωμα» .Εκεί η ώρα για μας γίνεται λίγο περίεργη !!!

Υπάρχει βέβαια και η ώρα η κακιά ..αυτό που λέμε η σάρα η μάρα και το κακό συναπάντημα!!

Αυτό που γράφτηκε ήταν για το χρόνο που στα τουρκικά μεταφράζεται σε zaman..

Όπως τούτο που λαλούμε στα χωρκά μας  «κουμπάρο Ορχάν  γρόνια  τζιαι ζαμάνια να  βρεχούμεν…»

Ο χρόνος λοιπόν χωρίζει τους ανθρώπους .

Μάτια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται.

Στον χρόνο λοιπόν που πέρασε υπήρξε μια εισβολή της Τουρκίας στη Κύπρο η οποία εξακολουθεί μέχρι σήμερα με χιλιάδες στρατού να βρίσκεται παράνομα στη πατρίδα μας.

Υπήρξε εποικισμός ,υπήρξαν και υπάρχουν αγνοούμενοι ,πρόσφυγες απώλειες ζωών…

Υπήρξε δημογραφική αλλοίωση της κατεχόμενης γης μας, και υπάρχει μια δύναμη η οποία ονομάζεται Τουρκία η οποία ελέγχει σχεδόν τα πάντα στα κατεχόμενα.

Υπάρχει ένας Ερντογάν που αλωνίζει κυριολεκτικά και προκαλεί και καταργεί κάθε έννοια δικαίου και ηθικής και φυλακίζει χωρίς αιδώ συνειδήσεις και ελευθερίες έκφρασης.

Και έχει το πρώτο λόγο στον υπό εξέλιξη διάλογο για λύση του κυπριακού!

Αυτός είναι ο χρόνος που μας χωρίζει….τα σαρανταδύο χρόνια εισβολής και κατοχής και ο σουλτάν εφέντημ Ερντογάν!

Η ώρα ,αυτή που το ψευδοκράτος και η Τουρκία επέλεξαν να έχουν και είναι μία ώρα πιο μπροστά από την ώρα σ ένα ευρωπαικό κράτος έχει να κάνει περισσότερο μ αυτό που με θράσος λέει  η Τουρκία πάντα ότι βρίσκεται πάντα ένα βήμα πιο μπροστά…

Και αυτή η ώρα η διαφορετική, μας χωρίζει…

Τώρα η ελπίδα ,αν σκεφτεί κάποιος το τραγούδι που λέει πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα καταλαβαίνει την  απελπισία που μπορεί να έχει κάποιος βρισκόμενος σ αυτή τη βάρκα όσο μεγάλη και να είναι και όση ποσότητα …ελπίδας υπάρχει μέσα σε αυτήν.

Γιατί η ελπίδα ισούται με την απελπισία..

Και όση μεγαλύτερη είναι η ελπίδα άλλο τόσο μεγάλη είναι η απελπισία!

Εκεί που δεν υπάρχει διέξοδος που δεν υπάρχει σανίδα σωτηρίας για αυτόν που πνίγεται στα καταγάλανα νερά του Αιγαίου ,και δη του ανατολικού όπου ο Ερντογάν μίλησε για νησιά που ήταν τουρκικά και έχουν έντονα στοιχεία τουρκικού πολιτισμού ξαφνικά πετάγεται ένα δελφίνι αρπάζει το ναυαγό και σώζεται….

Το σενάριο λοιπόν σ αυτή τη σκηνή προυποθέτει τη συνθήκη της Λοζάνης που αμφισβητείται από την Τουρκία ,τον σκύλο που γαυγίζει απέναντι από την Χίο και τον ακούνε στα υπόλοιπα ελληνικά νησιά, και το κόκορα που λαλεί στα παράλια της Τουρκίας και ακούγεται μέχρι την εκκλησία του Αρχαγγέλου στο λιμάνι της Κερύνειας!

Η επόμενη σκηνή στο «βουνό του προσκυνητή» στην Ελβετία στις επτά Νοεμβρίου και με τους πολιτικούς εδώ στη Κύπρο να ..λαλούν!

Όχι με ελπίδες αλλά πάντα με λογική και σύνεση!

Κάποιος είπε πως ταξίδι είναι μόνο η προσευχή καρδιά μου να σαι ζωντανή!!!!

(Προσκυνητής) …