Mετράμε τα μαύρα καλοκαίρια σ αυτό το τόπο .

Χρωματίσαμε τις εποχές του χρόνου …

Δώσαμε χρώμα στη άτονη ζωή μιας κοινωνίας που ψάχνει και ψάχνετε..

Και τη βρίσκουμε κανονικά!

Ετοιμάζουμε εκδηλώσεις και προσκαλούμε την εξουσία να πει όμορφα λόγια, για να την χειροκροτήσουμε και να την επικροτήσουμε για αυτά τα οποία λέει ότι έχει κάνει αλλά στη ουσία τίποτε δεν έχει κάνει!

Εξουσία είναι αυτή ξέρει και τι να πεί και πώς να παίξει το επικοινωνιακό της παιγνίδι

Απλά δεν ήξερε που είναι το Μαρί!

Πιθανόν να μην ήξερε αν το Μαρί  ήταν φαγητό ,τοποθεσία στη Κύπρο  η ακόμα αν ήταν καζίνο στο Λας Βέγκας!!

Σημασία έχει ότι το Μαρί έδωσε την αφορμή για ακόμα ένα καλοκαίρι να χαρακτηριστεί ως μαύρο και να ντύσει στα μαύρα δεκατρείς οικογένειες αφήνοντα χήρες και ορφανά !

Βέβαια και του στραβού το δίκαιο μαύρο καλοκαίρι ήταν και όταν σβήστηκε ο Ήλιος και μαζί του τόσοι άνθρωποι ..

Μαύρο καλοκαίρι και αυτό του 74!

Αυτό και αν ήταν με χιλιάδες νεκρούς Κι το τραγικότερο με εκατοντάδες αγνοούμενους!

Τους έθαβαν ζωντανούς ισχυρίστηκε κάποιος, και εκεί μαύρισε η ψυχή μας περισσότερο.

Ακόμα ένα καλοκαίρι με μαυρισμένη ψυχή.

Πολύ μαύρο ,στα καλοκαίρια του χρυσοπράσινου φύλλου που είναι ριγμένο στο πέλαγος και εν θωρεί ποττέ δροσιάν αλλά ούτε και διαφαίνεται η προοπτική τουλάχιστο η …μετάβαση σε χρώμα γκρίζο!

Μακροχρόνια τα μαύρα καλοκαίρια στην γη την εναλία Κύπρο ,όπως το μακροχρόνιο αγώνα που εξήγγειλαν τότε οι σοφοί ηγέτες μας για απελευθέρωση ..

Μαύρα καλοκαίρια και μακροχρόνιοι αγώνες πήγαιναν πάντα μαζί, ανεξάρτητα αν άλλαζαν οι εξουσίες ανεξάρτητα αν έρχονταν άλλες γενιές…

Όλοι είχαμε κατά νου τη λέξη μακροχρόνιος…και δίναμε στη λέξη υπόσταση!

Όπως βόλευε τον καθένα..

Βολεύει όμως και το λευκό το χρώμα στις εκλογές λένε οι ειδικοί επι τέτοιων θεμάτων…

Όσο περισσότερο λευκούς ψήφους ρίξουμε τόσο πιο ισχυρά μεγάλα κόμματα θα έχουμε!

Και αυτή είναι η ουσία και η μαγκιά,τα κόμματα και οι οπαδοί τους!

Η φιλοσοφία της προβολής ,της υπερβολής ,της γκλαμουριάς ,των δακρύβρεχτων σεναρίων σε στημένες ομιλίες ,μα πάνω από όλα εκείνο το τελικό από τους θεατές -οπαδούς , χειροκρότημα και η ανακούφιση των πολιτικών και της εξουσίας, ότι ακόμα είμαστε ζωντανοί στη σκηνή σαν συγκρότημα που ξεγελά ακόμα και το παρδαλό κατσικάκι του παραμυθιού!

‘Όπως οι σειρήνες με τον Οδυσσέα….

Πόσα μαύρα καλοκαίρια…

Καλοκαίρια της διαφθοράς της διαπλοκής της προδοσίας και της ασυδοσίας…

Καλοκαίρια με ουσία και με ατιμώρητους « παίκτες» …

Η κυπριακή  σκακιέρα παίζει με μαύρα χρώματα …σε ρυθμούς … όπως ,που κοντά πέφτει άραγε το Μαρί, ποιος θα πληρώσει για τον Ήλιο ,ποιος φταίει για τη καταστροφή της Κύπρου, ποιος ευθύνεται για την οικονομική καταστροφη,αλλά και ποιος είναι αυτός που φούσκωσε το χρηματιστήριο και ξαφνικά έσπασε προσθέτοντας ακόμα λίγο μαύρο ….

Τώρα που μίλησα για μαύρο θυμήθηκα όχι τον μαύρο μετανάστη της πλατείας του ΟΧΙ…Θυμήθηκα το μαύρο γάτο του Παπακωνσταντίνου ,ο οποίος-τώρα που το σκέφτομαι- για δική σας πληροφόρηση και μόνο, συμμετείχε ….φέτος στο φεστιβάλ της Εδον…!

Μαύρος Γάτος…τραγούδι!!!