Όσον και αν φαίνεται παράξενο η Ελλάδα είναι αυτή που στάθηκε μέχρι τέλους- κατά τη πρόσφατη διαδικασία- στο ύψος των κρισίμων περιστάσεων για την επίλυση του εθνικού θέματος.

Είναι η χώρα η οποία ξεκαθάρισε με το πιο σαφή τρόπο ότι δεν την ενδιαφέρουν οι όποιες εγγυήσεις αφορούν την Κύπρο.

Είναι η χώρα που τράβηξε το χαλί κάτω από τα πόδια της Τουρκίας αλλά και του  εγκάθετου της Μουσταφά Ακκιντζή .

Είναι η χώρα που αφήνει την Τουρκία πλήρως  εκτεθειμένη και που λογικά ο ΟΗΕ θα πρέπει επιτέλους να πειστεί ότι η αιτία μη επίλυσης του κυπριακού βαραίνει αποκλειστικά την ίδια.

Έθεσε εξ αρχής τους ορθολογιστικούς όρους της η Ελλάδα!

Πρώτα η συμφωνία επί των κριτηρίων και μετά η πολυμερής για εγγυήσεις και ασφάλεια!

Στο όρος του προσκυνητή τη δεδομένη στιγμή δεν προσκύνησε ούτε η Ελλάδα ούτε η Κύπρος.

Ο Μπουρτζιού μιλά για μαξιμαλιστικές θέσεις της ελληνοκυπριακής κοινότητας ωσάν να ξεχάσαμε παντελώς ότι έγινε μια εισβολή και ότι υπάρχει ακόμα παράνομη κατοχή.

Ξέχασε η Τουρκία ότι από το πουθενά κατέχει με τη βία έδαφος χώρας κράτους της ΕΕ.

Άραγε επιθυμεί προέκταση της κατοχής μέχρι τη Λεμεσό;

Ούτε οι 120 ελληνοκυπριακές και τουρκοκυπριακές οργανώσεις καθώς επίσης το ΑΚΕΛ και ο ΔΗΣΥ, στο γήπεδο της τσεττίν –καγιά δεν έπεισαν τον Ερντογάν!

Ούτε τα λευκά περιστέρια του φβ!

Ούτε οι μουσικές και τα τραγούδια..

Ούτε ο Μουσταφά ..

Διερωτάται κανείς ακόμα και με μια υποφερτή λύση του κυπριακού και έχοντας μια Τουρκία ήδη νόμιμα στη Κύπρο(μέσω του όποιου εγκάθετου της) πως θα υπάρχει συνεννόηση για τα τρέχοντα θέματα που θα αφορούν το ομόσπονδο κράτος;

Πώς θα λειτουργεί το νέο κράτος;

Θα τρέχει ο Μουσταφά να παίρνει οδηγίες από το Ερντογάν;

Άραγε θα αποτελέσει η λύση κάποια στιγμή  αιτία απόσχισης από τη στιγμή που δεν θα ξεκαθαρίσουν πλήρως όλα τα ζητήματα ακόμα και οι ασήμαντες λεπτομέρειες;

Βέβαια δεν είναι και λύση αυτό που υπάρχει τώρα…

Υπάρχει η ανάγκη της λύσης περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη φορά, αλλά πραγματικά διερωτάται κανείς, με ποια δεδομένα;

Βρισκόμαστε ενώπιον μιας πολύ τραγικής κατάστασης με πολύ αβέβαια την έκβαση της.

Οι εξελίξεις στο βουνό του προσκυνητή απέδειξαν τις προθέσεις…

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα…

Η τραγική αλήθεια είναι ότι η Τουρκία παίζει ένα επικίνδυνο παιγνίδι χρησιμοποιώντας τους τουρκοκύπριους οι οποίοι δεν μπορούν να κάνουν τίποτε χωρίς την έγκριση της.

Και το σπουδαιότερο είναι ότι η Τουρκία έχει αποθρασυνθεί σε τέτοιο βαθμό που δεν τη νοιάζει ούτε για τη λύση του κυπριακού ούτε για την ένταξη της στη ΕΕ.

Η Τουρκία είναι αυτή τη στιγμή υπό τον πλήρη έλεγχο ενός αδίστακτου δικτάτορα ο οποίος κάποια στιγμή θα κάνει μέσα στην αλαζονεία του το τραγικό λάθος!

Ίσως εκεί φανούμε περισσότερο τυχεροί και εμείς και οι τουρκοκύπριοι όσοι τελικά απέμειναν στην κατεχόμενη περιοχή!

Μέχρι τότε ας είμαστε ενωμένοι ως λαός για να ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες.

Το Μόντ Πελεράν ανήκει στο παρελθόν …

Το ειδύλλιο τελικά δεν οδήγησε  στο γάμο…

Ο Άιντα πρέπει να βρει νέες ιδέες για να πείσει την Άγκυρα!

Πρέπει να δοκιμάσει χρυσές βέρες …οι χάλκινες δεν το βοήθησαν!