Αυτό είναι κυριολεκτικά και ουσιαστικά το μήνυμα που άφησε ο Υπουργός οικονομικών στη συνεδρίαση του Eurogroup το οποίο θα αποφασίσει την έξοδο της Κύπρου από το πρόγραμμα προσαρμογής το οποίο είχε εισέλθει πριν από τρία χρόνια.

Πάμε να δούμε τι καταφέραμε.

  • Η Κύπρος δανείστηκε από το πρόγραμμα της Ε.Ε. και το ΔΝΤ περίπου 7,2 δισ. ευρώ, με επιτόκιο 1% έναντι μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης.
  • Της επιβλήθηκε «κούρεμα» στις ανασφάλιστες καταθέσεις 8 δισ. ευρώ. για να σωθούν οι τράπεζες.
  • Κατάφερε να μην χρησιμοποιήσει τα εναπομείναντα περίπου 3,2 δισ. ευρώ του προγράμματος.
  • Κατάφερε εντός 2015, και εξέδωσε δεκαετές ομόλογο στις διεθνείς αγορές με επιτόκιο 4,25%.
  • Το δημοσιονομικό έλλειμμα έχει σχεδόν εκμηδενιστεί
  • Οι τράπεζες παρουσιάζουν βελτίωση της κεφαλαιακής τους κατάστασης και της ρευστότητάς τους.

Όλα αυτά τα διαχειρίστηκε εξαίσια η κυβέρνηση Αναστασιάδη και δη ο Υπουργός Οικονομικών ο οποίος έλαβε τα «εύσημα» από τους Ευρωπαίους εταίρους. Μπορούσαμε να τα αποφύγουμε; Ίσως όχι όλα…. αλλά σίγουρα αρκετά και βεβαίως τα πιο επώδυνα.

Βιώσαμε τη δίνη της Οικονομικής κρίσης από το 2011 όταν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις άρχισαν σαν ντόμινο να καταρρέουν και να κλείνουν, η ανεργία να σκαρφαλώνει σε πρωτοφανή ποσοστά, η μετανάστευση να αποτελεί για πολλούς συμπατριώτες μοναδική λύση, οι μισθοί να συρρικνώνονται , οι φορολογίες να αυξάνονται, τα επιδόματα να εξαφανίζονται, τα κοινωνικά παντοπωλεία να εμφανίζονται, φοιτητές να τερματίζουν πρόωρα τις σπουδές τους και ο πόνος του Κύπριου βαρύς και ανείπωτος. Έρμαιο στα χέρια ενός αδυσώπητου, απάνθρωπου και αόρατου εχθρού που δεν δέχεται καμία αντίσταση και που οι στρατηγοί μας προστάζουν υποταγή.

Η απειλή για τα χειρότερα κατέβαλλε κάθε ψυχή, μικρή και μεγάλη. Το σήριαλ του Μαρτίου του 2013 τρομακτικό, καθημερινό. Ο σεναριογράφος με έμπνευση και ο σκηνοθέτης με όρεξη. Και ο Κύπριος…. θεατής, να παρακολουθεί με αγωνία σε κάθε μαύρο επεισόδιο, τη δική του ζωή, τα δικά του όνειρα, τους δικούς του ανθρώπους, ανίκανος να αντιδράσει! Τα πιο θλιβερά συναισθήματα σε πλήρη παράταξη να αναφέρονται με τη σειρά.

Και όμως υπόμενε την νέα εισβολή, συμβιβάστηκε με τους όρους, αποδέχτηκε το τίμημα.. και αφού παραμέρισε το μεγάλο θυμό και κήρυξε πρόσκαιρη ανακωχή με τους απρόσωπους προδότες, έψαξε βαθιά μέσα του και καταλάγιασε προσωρινά τις επαναστάσεις του, και αποφάσισε ότι θα υποστεί ότι πρέπει να υποστεί για να τους διώξει όσο γίνεται πιο γρήγορα. Στήριξε τους λιγότερο δυνατούς συμπατριώτες του, γνωστούς και άγνωστους και στηρίχθηκε από αυτούς. Και τα κατάφερε!

Αυτός ο λαός ποτέ στην ιστορία του δεν επιζήτησε το μπράβο των ξένων, δεν εμπιστεύτηκε ποτέ ξένους φίλους και ότι κατάφερε το κατάφερε μόνος του.

Ναι, ήρθε η ώρα να σταθούμε δίπλα σε αυτόν τον λαό, η ώρα να του απλώσουμε χέρι βοηθείας, η ώρα να σταματήσουμε τους φόβους του, τους εφιάλτες του, η ώρα να του δώσουμε πίσω τη ζωή του και τα όνειρα του.

Ναι κάναμε λάθη τα παραδεχτήκαμε και τα πληρώσαμε όσο κανένα άλλο κράτος δεν τα έχει πληρώσει.

Τι κράτος αλήθεια μπορεί να λογιέται αυτό όταν μετά τις θυσίες και τα όσα πάνδεινα έχει περάσει ο λαός του, επιτρέπει πρώτα στον κάθε ακατανόμαστο και τυχαίο «εταίρο» να συνεχίζει να τον προειδοποιεί, να τον φοβίζει και να τον απειλεί. Να επιτρέπει στον κάθε πρόσκαιρο κερδοσκόπο τραπεζίτη, αυτόν που αποτέλεσε τον πυρήνα του μαρτυρίου αυτού, να εκβιάζει και να απειλεί τους υπαλλήλους του με απόλυση. Να εξακολουθεί να συμμερίζεται την ανούσια, ατεκμηρίωτη, αποτυχημένη και καταστροφική απαίτηση για ξεπούλημα κάθε ίχνους κερδοφόρας επιχείρησης έχει αυτό το κράτος. Να δέχεται να βλέπει το λαό του σε απόγνωση, ταπεινωμένο και τρομαγμένο.

Το δημοκρατικό πολίτευμα καταθέτει τα διαπιστευτήρια του σε κάθε εκλογική διαδικασία και επιλέγει σε μια στιγμή τους αντιπροσώπους και ηγέτες του λαού. Η Ιστορία όμως καταγράφει το έργο τους και τους λόγους που θα τους θυμόμαστε!