Τυχεροί μπορούν να θεωρηθούν όσοι είχαν την ευκαιρία  να συναντήσουν  και να ακούσουν  τον Φυόντορ (Θεόδωρο) Νικολάγιεβιτς Γιουρτσίχιν, κορυφαίο κοσμοναύτη και Ήρωα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, που μίλησε, μεταξύ άλλων, για την επαγγελματική του εμπειρία και την τελευταία αποστολή του στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (20 Απριλίου-3 Σεπτεμβρίου  2017). 

Ο κοσμοναύτης φιλοξενήθηκε σε ανοικτή εκδήλωση  που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας  σε συνεργασία  με το Ρωσικό Πολιτιστικό Κέντρο, στην ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα UNESCO του Πανεπιστημίου  και με την υποστήριξη του ROSCOSMOS και  του Αστεροσκοπείου  Τροόδους, το οποίο προγραμματίζεται  να  λειτουργήσει το 2021 στα Αγρίδια.

«Από μικρός ονειρευόμουν  να «περπατήσω» στο διάστημα.  Αφού το κατάφερα, άρχισα να νοσταλγώ να πιώ το τσάι  μου στο σπίτι μου και να μπορέσω να ακουμπήσω το φλιτζάνι πάνω  στο τραπέζι χωρίς να ταλαιπωρούμαι από την έλλειψη βαρύτητας», υπέδειξε χρησιμοποιώντας την Ελληνική γλώσσα. Ο κοσμοναύτης δήλωσε χαρούμενος  και γοητευμένος από την πρώτη του επίσκεψη  στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ο Γιουρτσίχιν, γόνος οικογένειας Ελλήνων του Πόντου, αποκάλυψε πως στην πρώτη του πτήση στο διάστημα , πήρε μαζί του τις σημαίες της Ρωσίας, αλλά και της Ελλάδας. Η πρώτη φορά που η Ελληνική γλώσσα ακούστηκε  στο διάστημα ήταν όταν ο Φυόντορ κάλεσε από το διάστημα την Ελληνικής καταγωγής   μητέρα του  και αυτή τον ρώτησε: «Θόδωρε, εσύ είσαι;», για να της απαντήσει «Ναι μάνα, εγώ είμαι ο Θόδωρος».

Ο Ρώσος κοσμοναύτης, 423ος του πλανήτη μας και 98ος της Ρωσίας,  μετείχε σε 5 αποστολές , έχοντας περάσει περισσότερες από 672 ημέρες  στο διάστημα.  Αντί διάλεξης, προτίμησε να απαντήσει σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από το ακροατήριο (ηλικίας από 8 έως 80 χρόνων) τονίζοντας πως το διάστημα  ήταν η «αρρώστια» του. Είπε πως, όταν επιστρέφει  στη γη ύστερα από παραμονή  πολλών ημερών στο διάστημα (η μεγαλύτερη  135 ημέρες και 18 ώρες κατά τη διάρκεια της πέμπτης αποστολής του), δεν αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, λόγω της πολύ καλής φυσικής του κατάστασης: «Χρειάζομαι  μια ημέρα μέχρις ότου συνέλθω πλήρως. Αν κουνήσω γρήγορα το κεφάλι μου ίσως να ζαλιστώ λίγο, αλλά τίποτε περισσότερο». Ενδιαφέρον ήταν το σχόλιο του ότι η αγωνία στη διάρκεια της εκτόξευσης πάντα υπάρχει, «αλλά δε φοράμε και πάμπερς».

Ο Γιουρτσίχιν, ανέφερε πως ο Διαστημικός Σταθμός είναι ένα πολύπλοκο εγχείρημα. Όλοι οι κοσμοναύτες και οι αστροναύτες ( Αμερικανοί και άλλοι) παίρνουν ειδικά χάπια για την αντιμετώπιση  της έλλειψης βαρύτητας, που βοηθούν επίσης το κυκλοφοριακό  και την καρδιά, ενώ υπέδειξε, πως ο επόμενος  στόχος του ανθρώπου στην εξερεύνηση του διαστήματος  είναι ο πλανήτης Άρης.

Ο ομιλητής αναφέρθηκε στις σχέσεις των κοσμοναυτών και των αστροναυτών, τονίζοντας  πως  στο διάστημα δεν υπάρχουν  διακρίσεις, ότι το πρόγραμμα εξερεύνησης του διαστήματος έχει προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες  στην ανάπτυξη της φαρμακευτικής και άλλων επιστημών, ενώ αστειευόμενος είπε πως στην ουσία το επάγγελμα του κοσμοναύτη, συνδυάζει πολλά επαγγέλματα μαζί, όπως για παράδειγμα, μηχανικός, αεροπόρος και …μπαλαρίνα. « Στο διάστημα είμαστε σαν τα ψάρια» διευκρίνισε αναφέροντας  πως ένας κοσμοναύτης συνήθως πρέπει να έχει μέγιστο  βάρος 95 κιλά  και μέγιστο ύψος 1μ.92.

Ο Ελληνικής  καταγωγής Ρώσος κοσμοναύτης που κατάγεται από το Μπατούμι της Γεωργίας, φωτογραφήθηκε, τόσο με τους νεαρούς  μαθητές σχολείων που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση, όσο και με ενήλικες που έσπευσαν να του σφίξουν  το χέρι.  Στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας τον καλωσόρισαν ο Δρ. Γιώργος Γρηγορίου Κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών και Μηχανικής  του Πανεπιστημίου και ο Γιώργος Δανός, Πρόεδρος του Κυπριακού Ιδρύματος Εξερεύνησης του Διαστήματος. Τον συντονισμό της εκδήλωσης είχε ο επίκουρος καθηγητής  του Πανεπιστημίου Λευκωσίας , δημοσιογράφος  Γιώργος Παυλίδης.