Θέλω να γράψω και να πείσω τελικά εμένα ότι έκανα το παν…

Όχι σαν άλλοθι αλλά ως μια πραγματικότητα που δεν χωρεί καμία απολύτως αμφισβήτηση!

Το πάλεψα , το έφερα από εκεί ,το έφερα από εδώ. Μπήκα στο πετσί του άλλου που αποφάσισε την παρανομία αλλά δεν τόλμησα να συμπορευτώ…

Νόμιζα ότι θα γλιστρούσα και θα έπεφτα από τον πιο ψηλό όροφο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας…

Και δεν είχα διάθεση να κατέβω τόσο χαμηλά!

Νόμιζα ότι θα πρόδιδα αρχές και αξίες μου ,ή καλύτερα θα πρόδιδα πανανθρώπινες αξίες που το σύστημα κοινωνικό και πολιτικό απαξιώνει καν να διαπραγματευτεί!

Και όμως επικράτησε προς το παρόν, η παρανομία και η άνευ νοήματος απόφαση …

Η όποια απόφαση σε όλα τα επίπεδα ζωής,η οποία ξεφεύγει της λογικής και αγγίζει τα όρια του μίζερου «πρέπει» για να ικανοποιηθεί ο όχλος!

Η οχλαγωγία είναι μέρος της καθημερινότητας μας, ο όχλος ήταν αυτός που υποδέχθηκε μετά βαίων και κλάδων τον Χριστό και σε μερικές μέρες φώναζε και συμφωνούσε με την Σταύρωση και τον «θάνατο» του !!!

Αυτός ο όχλος λοιπόν επικρατεί, και  που το σύστημα επικροτεί τις αποφάσεις του γιατί θεωρεί ότι αποτελείται από άριστους….

Πόσο τελικά ο χρόνος και οι συνθήκες αλλοιώνουν τις έννοιες;

Ο χρόνος είναι ο φταίχτης ή μήπως η αμάθεια η έλλειψη κριτικής σκέψης, η εμπάθεια , η μήπως ο φόβος της σύγκρουσης με το κατεστημένο το οποίο επιβάλλει σώνει και καλά τον όχλο για να εκτελεί οδηγίες;

Πολλοί οι προβληματισμοί εν αναμονή μάλιστα της έλευσης του Θεανθρώπου στη γη…

Και επί γης ειρήνη ….

Δεν μπορούμε να μιλούμε για ειρήνη εφόσον δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να την νοιώσουμε ως άνθρωποι ….

Δεν ξέρουμε το «χρώμα» της, το «άρωμα» της , δεν θελήσαμε ποτέ να απολαύσουμε τη γεύση της…γιατί ο «όχλος» και η τρικυμία της ψυχής επέβαλλε πάντα τη σύγκρουση!

Ένας εκ γενετής τυφλός «συμβιβάζεται» με  το σκοτάδι γιατί δεν γνώρισε το φώς του ηλίου!

Σε τελική ανάλυση θα πρέπει να νοιώθει κανείς περήφανος έστω και αν θεωρείται μαύρο πρόβατο με «λευκό μητρώο»!!!!!

Το πάλεψα, μέχρι εκεί που έφτανε…

Με επιχειρήματα , ακόμα και στα υψηλότερα δώματα της βιομηχανίας ….ανάπτυξης μανιταριών !

Και πήρα υποσχέσεις….Και άκουσα, και διάβασα ,για χρηστές διοικήσεις…Και χαμογέλασα…

Γιατί όταν τα άκουα ένοιωθα κατά βάθος την ψευτιά και την υποκρισία αυτού του κόσμου…που νομίζει ότι θα παραμείνει εσαεί στο προσκήνιο….

Το πάλεψα κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες .Προσωπικές ,οικονομικές, επαγγελματικές…ακόμα και σε εποχές που παιζόταν κορώνα-γράμματα η ζωή αγαπημένων μου προσώπων….

Συνειδητά επέλεξα να αγωνιστώ…γνωρίζοντας εκ των προτέρων το αποτέλεσμα.

Ήταν παράλληλες οι μάχες…των μικρών αλλά και των μεγάλων μαχών. Ήξερα ποιες μεγάλες θα κέρδιζα και ποιες μικρές, προσωρινά θα «έχανα»…

Γιατί καμία μικρή μάχη δεν χάθηκε ακόμα….

Από τη μια οσφραινόμουν την μπόχα της αλαζονείας της εξουσίας και της απανθρωπιάς και από την άλλη την μυρωδιά του κόκκινου φαρμάκου στη αίθουσα χημειοθεραπειών ….αλλά με το διαφορετικό ανθρώπινο πρόσωπο των ανθρώπων εκεί!!

Τι αντιθέσεις και αυτές….

Νοιώθω περήφανος γιατί προσπάθησα να γράψω σήμερα ένα κείμενο που έχει να κάνει με τις αλήθειες του κάθε ανθρώπου και τις ανησυχίες του …

Δεν ήταν χρονογράφημα όπως συνήθισα να γράφω με σαρκασμό και χιούμορ για τα διάφορα τρελά και μη …

Ήταν μια κατάθεση …μερικών χιλιάδων ευρώ ,λιγότερων των εκατό χιλιάδων, για να μην υποστώ κούρεμα….

Ήταν όπως και να έχει μια δική μου κατάθεση…

Ανθρώπινη !