Θα γράψω για αυτό που με εμπνέει ,για αυτό το οποίο με απογειώνει, για αυτό που είτε το θέλω είτε όχι δημιουργεί εικόνες και αφήνει την φαντασία να καλπάσει χωρίς περιορισμό …

Θα μιλήσω για τον ήχο και τον στίχο που… ακατάπαυστα εισχωρεί στο βάθος του μυαλού και σεργιανίζει στους διαδρόμους των σκέψεων μου φωτίζοντας τους, κάνοντας τους να φαίνονται πιο πλατιοί ,πιο ευρύχωροι πιο ευάεροι δίνοντας στην έννοια της ελευθερίας άλλη διάσταση…

Θα σημειώσω τις ατελείωτες στιγμές της αυτοδιαπραγμάτευσης μέσα από την επαφή με τον συνάνθρωπο μου…

Θα δω τις δικές μου ανασφάλειες για πρώτη φορά, ερχόμενος σε ένα παραγωγικό τετ-α-τετ με τη φωνή του άγνωστου συνομιλητή μου …

Θα μοιραστώ τις συγκινήσεις μέσα από την χροιά των ανθρώπινων συναισθημάτων που δυναμικά σπάζει και εξαφανίζει την μοναξιά του χώρου ..

Γιατί η μοναξιά είναι δύσκολο πράγμα ,όπως και η αγάπη , όπως και η επικοινωνία…

Θα ακούσω και θα αφουγκραστώ με προσοχή τις ανησυχίες του διπλανού μου και θα προσπαθήσω να δώσω υπόσταση και στην πιο ασήμαντη λέξη που φεύγει από τη ψυχή του και η οποία μεταφράζεται σε ήχο…

Θα κλάψω με αυτά που πληγώνουν ,και «σκοτώνουν» τον άγνωστο συνομιλητή μου και θα χαρώ με αυτά τα οποία θα μου πει μέσα από τον απλό λόγο του ,μέσα από το ταλέντο στον έμμετρο στίχο του …

Θα γελάσω με την αφέλεια μου μέσα από την ζωντανή συνομιλία μου με τον άγνωστο Χ θα αυτοσαρκαστώ για να νοιώσω την αδυναμία μου αλλά ταυτόχρονα θα είμαι απολύτως ευγενικός έχοντας κατά νου ότι μιλώ σε άνθρωπο …

Ο οποίος μπορεί πολλές φορές να ξεφύγει , να εκφράσει θυμό και αλαζονεία να προσπαθήσει να μειώσει να εξευτελίσει…

Συμβαίνουν και αυτά ειλικρινά…σπάνια μεν ,υπαρκτά δε…

Εδώ είναι το μεγαλείο …

Η διάκριση ,και η αγάπη προς τον άνθρωπο…

Η κατανόηση και το μέτρο …

Η προσπάθεια της «εκτός αέρα» ανθρώπινης συνδιαλλαγής ..και της  τελικής συναινετικής συμφωνίας, ότι όλα είναι έπεα πτερόεντα…

Και έρχομαι στην ανησυχία των νέων ...αλλά και αυτών που η ζωή είναι στη δύση της και παραμένουν μόνοι αναμένοντας το τέλος..

Δύο εκ διαμέτρου αντίθετες καταστάσεις με κοινή συνισταμένη το μέλλον…

Το κοντινό ..και το απώτερο…

Τελειώνει το τραγούδι στο βινύλιο και πρέπει να συνεχίσει η εκπομπή….

Μας είπε ο φιλοξενούμενος για τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και για το ότι τα κοινωνικά συσσίτια μετά την οικονομική κρίση τείνουν να εκλείψουν γιατί τα νούμερα όπως λένε οι ειδικοί πάνε πιο ψηλά…

Όπως και η ψυχή μας ακούγοντας ραδιόφωνο…..

…Πότε άστρα πότε άκρη της αβύσσου….κάτι κυνηγώ σαν τον ναυαγό …

…Να παίζει το τρανζίστορ τα αμερικάνικα…και εσύ να γυρνάς στους δρόμους να συντονιστείς με την ίδια την συχνότητα σου …

Ραδιόφωνο …μυστικέ μου έρωτα!!