Του Μάριου Δημητρίου

Τέλειωσε και ο μεγάλος ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας, έγιναν τα πράγματα όπως ακριβώς τα ήθελε ο Κύπριος Ελληνάρας που δεν έχει ιδέα βέβαια από ποδόσφαιρο και ασχολείται με αυτό μια φορά στα 100 χρόνια, όμως δεν περνούσε καν από το μυαλό του, το ότι η μικρή ασήμαντη και ανύπαρκτη γι’ αυτόν Κυπρούλλα μπορεί να κάνει ζημιά στην μια και μοναδική γι’ αυτόν Εθνική ομάδα. Πήγε να του τα χαλάσει σε κάποια στιγμή βέβαια κάποιος Πιέρος Σωτηρίου, τον έβρισε καλά καλά, ωστόσο στο τέλος όλα πήγαν κατ’ ευχή γι’ αυτόν και έφυγε ευχαριστημένος και εθνικά υπερήφανος από το ΓΣΠ.

Τέλος καλό όλα καλά λοιπόν; Τι γίνεται όμως με τους ποδοσφαιριστές της Εθνικής Κύπρου;  Της δικιάς μας Εθνικής. Έχει δει κανείς τα πρόσωπα τους το βράδυ του Σαββάτου; Έχει μιλήσει κανείς μαζί τους; Ξέρουν όλοι αυτοί οι Εθνικά υπερήφανοι Ελληνάρες πως νιώθουν αυτά τα παιδιά, που τους έκαναν να νιώθουν ξένοι στην ίδια τους την πατρίδα; Τους άκουσαν τι έλεγαν μετά το παιχνίδι στο ΓΣΠ; Τι; Ψηλά γράμματα όλα αυτά για τους εθνικά υπερήφανους Ελληνάρες; Μπορεί, για μας όμως που θέλουμε η Εθνική Κύπρου η δικιά μας Εθνική να πάει μπροστά να έχει επιτυχίες δεν είναι ψιλά γράμματα, είναι η ουσία.

Από αυτή την Εθνική την οποία κάποιοι Κύπριοι δεν υπολογίζουν καν, εμείς και η ΚΟΠ θα έχουμε απαιτήσεις στα προκριματικά του Euro 2020, που αρχίζουν σε ένα χρόνο, να πάει καλά και όπως δήλωσε και πριν λίγες μέρες ο αρχηγός των Εθνικών ομάδων Χάρης Λοϊζίδης, να διεκδικήσει για πρώτη φορά είσοδο στα τελικά της διοργάνωσης. Αλήθεια γιατί να το κάνουν αυτό οι διεθνείς; Για ποιους να το κάνουν; Για τους συμπατριώτες τους που ήταν εναντίων τους στην ίδια τους την πατρίδα; Δεν λέω καλό είναι να χαιρόμαστε με τις επιτυχίες τις Εθνικής Ελλάδος, Ελληνοκύπριοι είμαστε, αλλά είναι και τα δικά μας παιδιά εδώ τα οποία πρέπει να σεβόμαστε.

Συγγνώμη ρε μάγκες είμαστε και εμείς που σας πιστεύουμε και σας στηρίζουμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε γιατί η Κύπρος είναι δικιά μας Εθνική.