Του Σταύρου Αντωνίου

Το περιστατικό στη Γεροσκήπου, με το θάνατο της 46χρονης γυναίκας μετά από επίθεση σκυλιών ράτσας Ροτβάιλερ, προκάλεσε μια συζήτηση στα σόσιαλ μίντια για τις «επικίνδυνες» φυλές, όπου διαφάνηκε ότι ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει πολλά πράγματα για τα σκυλιά και ούτε μπορεί να αντιληφθεί το πρόβλημα.

Αντίθετα θεωρούν ότι υπάρχουν φυλές επικίνδυνες. Όπως και ο νομοθέτης το ίδιο. Άσχετα αν η άποψη των ειδικών και των εκπαιδευτών σκυλιών διαφέρει από τη δική τους. Και ούτε καν μπαίνουν στον κόπο να ψάξουν καλύτερα το θέμα. Το διαδίκτυο για παράδειγμα, είναι γεμάτο με άρθρα και συνεντεύξεις με ειδικούς, οι οποίοι αναφέρονται στο πρόβλημα με τις επιθέσεις σκύλων κατά των ανθρώπων και δείχνουν τις πραγματικές του διαστάσεις.

Μιλούν για τα αίτια της επιθετικής συμπεριφοράς κάποιου σκύλου και αναφέρουν ότι κάτω από κάποιες προϋποθέσεις όλες οι ράτσες σκύλων μπορεί να γίνουν επιθετικές. Αν δηλαδή ο ιδιοκτήτης τους δεν τα κοινωνικοποιήσει σωστά και δεν τα εκπαιδεύσει τότε πιθανόν να υπάρξει κάποιο πρόβλημα συμπεριφοράς.

Αλλά όπως οι ίδιοι αναφέρουν, η επιθετική συμπεριφορά του σκύλου δεν βρίσκεται στο dna του. Όπως ο άνθρωπος έτσι και ο σκύλος δεν γεννιέται επικίνδυνος. Και όλα τα σκυλιά προέρχονται από ένα κοινό DNA, όπως περίπου και οι άνθρωποι. Μπορεί όμως ο σκύλος να φτάσει σε παραβατικές συμπεριφορές όπως συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Αυτό συμβαίνει όταν ο σκύλος μεγαλώσει σε ένα μη υγιές περιβάλλον και κακοποιηθεί συστηματικά.

Επίσης όταν παραμεληθεί και είναι όλη μέρα κλεισμένος σε ένα κλουβί και ο ιδιοκτήτης του τον έχει μόνο για αναπαραγωγή με σκοπό το κέρδος και δεν του προσφέρει αγάπη και περιπάτους ή δεν το κοινωνικοποιεί σωστά. Τότε υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης επιθετικών τάσεων από τον σκύλο. Και αυτό άσχετα της φυλής του σκύλου. Επίσης ένας ιδιοκτήτης σκύλου με επιθετική συμπεριφορά προς τους άλλους ανθρώπους πιθανόν να δημιουργήσει στο σκύλο ανάλογες τάσεις συμπεριφοράς.

Και αυτά όλα ο νομοθέτης δεν τα έλαβε υπόψη του όταν θέσπισε την νομοθεσία που απαγορεύει ορισμένες φυλές τις οποίες μάλιστα χαρακτηρίζει ως επικίνδυνες. Και αυτές που ο νόμος ορίζει ως επικίνδυνες φυλές είναι: America Pit Bull, Pit Bull Terrier, Dogo Argentino, Fila Brazileiro, Japanese Tossa. Μα κύριε νομοθέτη το Pit Bull π.χ. είναι μια ράτσα σκύλου ιδανική για παιδιά. Αυτό λένε οι ειδικοί και οφείλατε να το γνωρίζετε.

Μάλιστα σε ένα άρθρο που εντόπισα με τίτλο «Οι 10 καλύτερες ράτσες για παιδιά και οικογένεια» αναφέρεται σε αυτή την παρεξηγημένη φυλή και μεταξύ άλλων γράφει τα εξής: «Όλα τα είδη των pit bull είναι σκυλιά τα οποία μεγαλωμένα σωστά και με αγάπη όπως όλα τα ζώα γίνονται σκυλιά-μέλι. Ίσως πιο πολύ από άλλα σκυλιά καθώς παρουσιάζουν μια ιδιαίτερη ευαισθησία και δένονται τρομερά με τους ανθρώπους. Όχι δεν γεννιούνται δολοφόνοι. Ποτέ. Αυτό είναι καθαρά ανθρώπινη παρέμβαση (ηλιθιότητα). Έχουν άπλετη ενέργεια και πολύ όρεξη για παιχνίδια, αγκαλιές και φιλιά! Αν είναι ιδανικά για οικογένεια; 10000% ναι».

Βέβαια τα Pit Bull λόγω της μορφολογίας τους θυμίζουν παλαιστή βαρέων βαρών. Γι’ αυτό και κάποια από αυτά πέφτουν στα χέρια ανεύθυνων ανθρωπων, οι οποίοι τα χρησιμοποιούν σε κυνομαχίες. Αν δε θέλουμε λοιπόν να ζούμε μέσα στο ψέμα και να έχουμε λανθασμένες αντιλήψεις, πρέπει να αρχίσουμε ένα δημόσιο διάλογο για το θέμα ώστε να τεθεί στις σωστές του βάσεις, να καταρριφθούν οι μύθοι και να κατανοήσει ο πολίτης το πρόβλημα. Αλλά και η ίδια πολιτεία ώστε να ληφθούν τα σωστά μέτρα και να αποφευχθούν τα χειρότερα.