Για άλλη μια φορά η πολιτική ηγεσία του τόπου επιβεβαιώνει τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης για την εκτίμηση που τρέφει απέναντί της.  Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στα twitter, των αρχηγών των κομμάτων και στις αναλύσεις που ακολούθησαν την ομιλία του Προέδρου στη Βουλή.

‘Όλοι στα χαρακώματα, τα αντίπαλα στρατόπεδα ανάβουν φωτιές και συντηρούν το κλίμα φόβου για λύση ή μη λύση στο πλαίσιο ενός διαλόγου που επιβεβαιώνει μόνο τις εμμονές τους.

Ο Πρόεδρος αφιέρωσε τις 25 από τις 46 σελίδες της ομιλίας αναλύοντας τα χιλιοειπωμένα περί Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με προφανή στόχο να «αδειάσει» όσους τον κατηγορούν ότι η λύση που διαπραγματεύεται οδηγεί σε διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ με έμμεσο τρόπο κινδυνολόγησε προβάλλοντας το δίλημμα “αν υπάρχει άλλος τρόπος πέραν των συνομιλιών που βρίσκονται σε εξέλιξη στη βάση της συμφωνίας τις 11 Φεβρουαρίου 2014, για ανάκτηση εδαφών ή ανάσχεσης του εποικισμού”.

Ο ΔΗΣΥ και πιο συγκρατημένα το ΑΚΕΛ έμειναν ικανοποιημένοι από την ανάλυση του Προέδρου ενώ τα αλλά κόμματα του λεγόμενου απορριπτικού μετώπου σχολίασαν όχι αυτά που είπε, αλλά αυτά που δεν είπε ο Πρόεδρος και κατά τις πληροφορίες τους οδηγούν σε παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία.

Η αλήθεια μια είναι. Υπάρχει πρόοδος, μπορεί στο 90% των θεμάτων όπως λέει και ο Εσπεν Μπαρθ Αίντα, αλλά ακόμα μας χωρίζει τεράστια απόσταση μέχρι να συμφωνηθεί το υπόλοιπο 10% .

Αν διαβάσουμε προσεκτικά το περιεχόμενο των άλλων 20 σελίδων της ομιλίας του προέδρου και σημειώσουμε τα θέματα που δεν ανέφερε γιατί δεν υπάρχει συναντίληψη θα καταλάβουμε.  

 Αφορούν το θέμα της Ασφάλειας και Εγγυήσεων, τα κριτήρια διακανονισμού των περιουσίων που δεν θα επιστραφούν, το ποσοστό του εδάφους που θα επιστραφεί, την εκ περιτροπής προεδρία, τη σύνθεση του Υπουργικού Συμβουλίου, τη διαδικασία έγκρισης Ομοσπονδιακού Προϋπολογισμού και Νόμων, τη Σύνθεση εποπτικών Αρχών, καθώς και την κατανομή εσόδων από τους έμμεσους φόρους στις συνιστώσες πολιτείες.

Αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα και για να αντιμετωπιστούν πρέπει να αξιοποιηθούν συλλογικά οι νέες Διεθνείς, ευρωπαϊκές και περιφερειακές εξελίξεις ώστε να ασκηθεί πίεση στην Άγκυρα. Την Κύπρο κανένας Ελληνοκύπριος πολιτικός δεν θέλει να την παραδώσει στην Τουρκία και όσοι δηλώνουν ότι επιθυμούν επανένωση, αντί κάθε φορά να επιβεβαιώνουν τις εμμονές τους, ας καταθέσουν προτάσεις γιατί πλέον η κοινή γνώμη απαιτεί επιχειρήματα.